Roadtrip-dagboek

Hoe ik tijdens een roadtrip het wereldkampioenschap in de auto volgde

Zonder één wedstrijd te missen, dankzij een kleine Android-box die ik op de gok heb gekocht.

Door [AUTEUR]·juni 2026·4 min lezen

Ik ben een Engeland-supporter, het type fan dat tijd maakt voor elke wedstrijd van het wereldkampioenschap. Dit jaar vindt het toernooi plaats in Noord-Amerika, en de meeste wedstrijden die ik zo graag wilde zien, werden heel vroeg in de ochtend of laat in de nacht uitgezonden, wat het erg lastig maakte. Bovendien had ik al een reis met vrienden gepland voor de groepsfase, en die kon ik niet annuleren. De wedstrijd die ik absoluut niet wilde missen was Engeland tegen Kroatië, en zoals altijd was ik niet van plan om ook maar één minuut van zo'n wedstrijd te missen. Dus één gedachte bleef door mijn hoofd spoken voordat we vertrokken: ik wilde een manier vinden om het wereldkampioenschap in de auto te kunnen volgen.

De box die ik op de gok kocht

Eerlijk gezegd heb ik de box een paar dagen voor vertrek op de gok gekocht, zonder al te hoge verwachtingen. Een vriend noemde de Carlinkit TBox Ultra 3, en zei dat het je auto in feite voorziet van een Android-box op je dashboard, waardoor de apps die je al gebruikt om voetbal te kijken, daar ook op zouden werken.

Het bleek nog makkelijker te koppelen dan ik dacht. Ik sloot de USB-kabel aan en het scherm van mijn auto toonde een eigen Android-bureaublad; het was eigenlijk alsof er een Android-telefoon in het dashboard was ingebouwd. Ik kon elke gewenste app direct installeren en YouTube werkte binnen een mum van tijd. Ik verbond de hotspot van mijn telefoon, downloadde een paar live voetbal-apps (voor mij waren dat BBC iPlayer en ITVX), logde in, en daar was het, slechts één tik verwijderd.

Engeland vs. Kroatië, geparkeerd aan de kust

De dag dat het zich echt bewees, was tijdens Engeland tegen Kroatië. We waren op weg naar de kust en de aftrap viel precies midden in dat deel van de rit. Dus we deden wat logisch was. We hielden de tijd in de gaten, vonden een plekje waar niemand was en parkeerden zo'n tien minuten voordat de wedstrijd begon. Ik opende het zonnedak en de deuren, en we nestelden ons in onze stoelen en deuropeningen terwijl de spelers het veld op kwamen. De wind waaide door de auto en niemand zei een woord totdat het fluitsignaal van de scheidsrechter klonk. Engeland won met 4-2, met een prachtig winnend doelpunt. We sprongen uit de auto en gaven elkaar een knuffel; we waren de enige auto in een straal van honderd meter, schreeuwend van vreugde.

Dat was het moment waarop ik me realiseerde dat dit vele malen beter was dan thuis kijken.

Wat ik doe als ik aan het rijden ben

Als ik aan de beurt was om te rijden, raakte ik het scherm niet aan. Ik rijd al lang genoeg om te weten waar de grens ligt, dus met het stuur in mijn handen bleven mijn ogen op de weg gericht en was de wedstrijd alleen te horen via de audio, met het commentaar uit de luidsprekers van de auto, als een radio-uitzending. Ik miste de score of het ritme van het spel niet, en er is een echte voldoening in het rijden terwijl het commentaar doorloopt.

Later nam een vriend het stuur over en ik nestelde me in de passagiersstoel, precies op tijd voor een andere wedstrijd. We kwamen in een file terecht die nauwelijks bewoog, het soort file waar iedereen meestal gek van wordt. Die dag was anders. We zaten daar te kijken, en wanneer een van ons een stukje actie miste, vertelde de ander wat er was gebeurd.

Elke dag voetbal, de hele weg

Het mooiste van die paar dagen was dat er in de groepsfase elke dag gevoetbald werd, soms drie of vier wedstrijden als het druk was, dus het toernooi reisde de hele weg met ons mee. We reden over de kustweg, aten langs de kant van de weg met uitzicht op de zee, overnachtten in een klein dorpje in de heuvels en maakten de volgende ochtend een uitstapje naar een waterval. Wanneer er een wedstrijd op het programma stond, parkeerden we ergens, keken samen en gingen daarna weer verder. Engeland's saaie 0-0 tegen Ghana bekeken we vanuit de auto, geparkeerd voor ons guesthouse. De avond dat ze Panama met 2-0 versloegen om de groep te winnen, was er echter een om nooit te vergeten.

Was het een vakantie of een voetbalreis?

Eenmaal weer thuis plaagden mijn vrienden me met de vraag of het een vakantie was geweest of een voetbalreis. Na erover nagedacht te hebben, besloot ik dat ik geen van beide tekort had gedaan, en dat is wat telt. Het grappige is dat de box die ik min of meer op de gok had meegenomen, en waar ik nauwelijks over had nagedacht, uiteindelijk veel meer een reisgenoot bleek te zijn dan ik had verwacht. De volgende tegenstander van Engeland is DR Congo, en ik ben alweer aan het uitzoeken waar ik daarvoor kan parkeren.